การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อการถูกล่วงละเมิดทางเพศของนักศึกษา ระดับปริญญาตรีในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

  • รัตติกาล พลอยสวน
Keywords: ล่วงละเมิดทางเพศ, การป้องกันตนเอง, เหยื่อ, เขตุดุสิต, กรุงเทพมหานคร

Abstract

งานวิจัยนี้ศึกษา การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อการถูกล่วงละเมิดทางเพศของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาปริญญาตรี ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสอบถามแบบตรวจรายการ (Check list) และแบบมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถาม ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใชโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive research) หาค่า ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าคะแนนเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard deviation :SD) สถิติเชิงอ้างอิง (Inferential Statistic) เพื่อวิเคราะห์ระดับการป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อการล่วงละเมิดทางเพศของนักศึกษาปริญญาตรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร  สถิติเชิงอนุมาน (Inferential Statistic) โดยใช้ค่า t-test สำหรับการเปรียบเทียบ ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม ค่า F-test ใช้วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysis of Variance) ผลการวิจัยพบว่า การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อการถูกล่วงละเมิดทางเพศของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก     ( = 3.98, S.D. = 0.48) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา ลักษณะที่พักอาศัย อาศัยอยู่กับ ที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อการป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อ การถูกล่วงละเมิดทางเพศของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานครไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05

References

ธิดามาศ โพธิดารา.(2552). แนวทางการป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรม: กรณีศึกษานักเรียนที่อาศัยอยู่หอพักเอกชนในจังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ปริฉัตร รัตนากาญจน์. (2551). การล่วงเกิน คุกคามหรือก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญทางเพศต่อสตรีในที่ทำงาน : รูปแบบหนึ่งของการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
พเยาว์ ศรีแสงทอง. (2554). การลงโทษและการแก้ไขผู้กระทำผิด. กรุงเทพฯ: คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รมณ วิริยะประกอบ.(2554). การคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้เสียหายในคดีอาญา: กรณีศึกษาการล่วงละเมิดทางเพศ จังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
รัตน์นที วิโรจน์ฤทธิ์. (2547). การล่วงละเมิดทางเพศที่มีผลต่อความเครียดและความพึงพอใจในงานของพนักงานหญิง. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ).
วชิราภรณ์ วรรณโชติ. (2556). การคุกคามทางเพศในงานและพัฒนาการการคุ้มครองทางกฎหมาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
วันจักร น้อยจันทร์ และ คณะ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการกระทำความผิดในคดีโจรกรรมรถยนต์และรถจักรยานยนต์ของผู้ต้องขัง ในเรือนจำเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสวนสุนนัทาวิชาการและวิจัย, 12(1), 1-14.
วิมนา ธรรมปรีชา. (2533). การคุกคามทางเพศ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)
สมพร จรัสเจริญวิทยา. (2550). พฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศของเด็กนักเรียนหญิงวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง. (2552). งานเอกสารวิชาการหลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูงเรื่องการชดเชยช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมในกระบวนการยุติธรรมไทย.กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการยุติธรรม สำนักงานศาลยุติธรรม.
สราวุธ เบญจกุล. (2551). ความหมายของ “เหยื่ออาชญากรรม”. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2563, จากhttp://www. manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9510000032257
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (2558). ตำรวของประชาชน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: กองบังคับการกองแผนงาน 2 สำนักงานแผนงานและงบประมาณ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.
สุดสงวน สุธีสร. (2547). อาชญาวิทยา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
สุทธิรัตน์ ขจรเวคิน. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในชุมชนบ้านแหลมแท่นตำบลแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
สุนิสา อินอุทัย.(2557). การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมของประชาชนในพื้นที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
แอ๊ด ฤทธิตา. (2552). การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนในการป้องกันอาชญากรรม กรณีศึกษา: สถานีตำรวจภูธรเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว. (ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
Hall, G. S. (1904). Adolescence: Its psychology and its relations to physiology, anthropology, sociology, sex, crime, religion and education (Vol. 2). New York: D. Appleton and Company.
Hans VON HENTIG, (1979). Studies in the sociobiology of crime. The criminal & his victim. Retrieved from https://www. amazon.com/ criminal-his-victim-Studies-sociobiology/dp/0805206140/ref=sr_1_1?dchild=1&qid=1624178582&refinements=p_27%3AHans+VON+HENTIG&s=books&sr=1-1&text=Hans+VON+HENTIG
Henry E. Brady. (1995). Cross-Level Inference. By Christopher H. Achen and W. Phillips Shively. Chicago: University of Chicago Press. Journal: American Political Science Review, 90(2), 399-400.
William, G., Cochran, Frederick Mosteller & John, W., Tukey. (1953). Statistical Problems of the Kinsey Report. Journal of the American Statistical Association, 48(264), 1953
Published
2021-06-24