เส้นทางท่องเที่ยวที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรมของตลาดเก่าหัวตะเข้

  • สุวรรณฤทธิ์ วงศ์ชะอุ่ม
  • ศิริมาลย์ วัฒนา
  • รุ้งเพชร อมฤทธิ์ตานนท์
  • มาชิตา จันทร์ทอง
Keywords: แผนที่ใช้งานเฉพาะ, เส้นทางวัฒนธรรม, ท่องเที่ยวด้วยตนเอง, คุณค่าทางวัฒนธรรม

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและประเมินคุณค่าทางวัฒนธรรม และเพื่อสร้างเส้นทางท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของชุมชนตลาดเก่าหัวตะเข้ การดำเนินงานวิจัยได้รวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่ทำไว้ก่อนหน้า วิธีการสำรวจลักษณะกายภาพของพื้นที่ และวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบรายบุคคล โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการเจาะจง (purposive sampling) กับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้มีความผูกพันกับชุมชน หรือ สถานที่ ประกอบด้วยผู้นำชุมชน เจ้าของ และทายาท สำหรับการวิเคราะห์ผล การนำข้อมูลที่ได้ทั้งจาก การศึกษาเอกสาร การสำรวจกายภาพ และการสัมภาษณ์ มาวิเคราะห์เพื่อจัดประเภททรัพยากรทางวัฒนธรรมของชุมชนตลาดเก่าหัวตะเข้ ได้สามกลุ่มคือ อาชีพ อาคารบ้านเรือน และศาสนสถาน กำหนดคุณสมบัติของคุณค่าด้านประวัติศาสตร์ คุณค่าด้านสุนทรียภาพ คุณค่าด้านวิทยาการ และ คุณค่าด้านสังคม ประเมินคุณค่าทางวัฒนธรรมด้วยการเปรียบเทียบองค์ประกอบของทรัพยากรวัฒนธรรมกับคุณสมบัติที่กำหนดขึ้น ผลการศึกษาพบว่าทรัพยากรทางวัฒนธรรมของชุมชนตลาดเก่าหัวตะเข้ ประกอบด้วย ตลาดเก่าหัวตะเข้มีคุณค่าทั้งสี่ด้าน โรงกลึงมีคุณค่าด้านประวัติศาสตร์และด้านวิทยาการ ร้านขนมสายบัวแดงและร้านขนมเปี๊ยะมีคุณค่าด้านประวัติศาสตร์ และด้านวิทยาการ บ้านไทยสามัคคีมีคุณค่าด้านประวัติศาสตร์ และด้านสุนทรียภาพ บ้านเลขที่162มีคุณค่าด้านสุนทรียภาพ และโรงเจฮะเฮงตั๊ว(เซียนแป๊ะโค้ว)มีคุณค่าด้านสังคม ขั้นตอนสุดท้ายคือการสร้างเส้นทางท่องเที่ยวที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรมบนแผนที่ใช้งานเฉพาะด้วยGoogle My Maps

References

จุฑาภรณ์ ทองเพ็ง. (2561). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดโสธรวรารามวิหารจังหวัดฉะเชิงเทรา. สืบค้นเมื่อ 7กันยายน 2561, จาก http://digital_collect. lib.buu.ac.th/dcms/files/52930216/chapter4.pdf.
ณัฐ นาคสวัสดิ์ และ ดวงดาว โยชิดะ. (2560). แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อสะท้อนอัตลักษณ์ตลาดหัวตะเข้ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยรังสิต: [ม.ป.ท.].
ปริญญา ชูแก้ว และ ณธทัย จันเสน. (2561) การเก็บข้อมูลแบบพื้นถิ่นของเรือนแถวไม้สองชั้นเลขที่162บริเวณชุมชนตลาดเก่าหัวตะเข้. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2561. จาก http://dric.nrct. go.th/Search/ShowFu lltext/2/279617/corporate/documents/about-us/campuses/ grounds-con servation-plan.pdf.
วีรดา สุขเจริญมิตร และ กฤตพร ห้าวเจริญ. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงรูปแบบอาคารและกิจกรรมของตลาดหัวตะเข้ กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. จาก https://tci-thaijo.org/index. php/arch kmitl/article/view/47441/39328.
เอื้อมพร หลินเจริญ. (2561).เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2561. จาก https://edu. msu.ac.th/jem/home/journal_file/240.pdf?fbclid=IwAR11ccrA26r3E034qFRsN0-g21CU-_RVYYPZNnoRXjLAPieGDlf ZMYOkcVo.
Failte Ireland. (2018). Ireland’s Ancient East, A Toolkit for Storytelling Interpretation, How to help visitors experience your story. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2561. จาก http://www.failteireland.ie/FailteIreland/media/WebsiteStructure/Documents/Irelands%20Ancient%20East/Storytelling-Interpretation-How-to-Help-Visitors-Experience-Your-Story.pdf.
ICOMOS Australia. (2018). The Burra Charter for Places of Cultural Significance. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2561. จาก https://australia.icomos. org/wp-content/uploads /Practice-Note_Understanding-and-assessing-cultural-significance.pdf.
ICOMOS. (2018). กฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยเรื่องการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2561. จาก https://www.icomosthai.org/charters/tourism.pdf
Published
2021-06-24